Vlak na het einde van de Tweede Wereldoorlog werd duidelijk dat de situatie in Nederlands-Indië zo onrustig en ernstig was, dat er onmiddelijk Nederlandse troepen uitgezonden moesten worden om de rust en de orde in de Nederlandse kolonie te herstellen. Omdat er nog geen dienstplichtigen beschikbaar waren, werden er oorlogsvrijwilligers (OVW-ers) geworven. De reeds op Java aanwezige infanterie van het KNIL werd versterkt met uit Nederland afkomstige OVW-infanteriebataljons, maar moest het qua vuursteun stellen met de KNIL-artillerie, omdat er nog geen artillerie uit Nederland was gearriveerd. De KNIL-artillerie bestond uit drie afdelingen: A I Veld, A II Veld en A III Veld, die in januari 1946 in Balikpapan op Borneo waren opgericht.
A I Veld (ook bekend als Afdeling I Veldartillerie, 1e Afdeling Veldartillerie) werd ingedeeld bij de T-brigade op Java. Commandant van de afdeling was majoor Blankemeijer. Het operatiegebied van de afdeling was Semarang, alwaar de afdeling de rest van 1946 zeer intensief aan de gevechten heeft deelgenomen. De afdeling was uitgerust met van de Australiërs afkomstige 25 ponders. Vuurmonden die speciaal waren ontworpen voor oorlogvoering in de tropen (smalle wielbasis en knikaffuit). In 1948 werd gestart met de opheffing van de afdelingen A I Veld, A II Veld en A III Veld. Het personeel verhuisde grotendeels naar de nieuwe afdelingen VA I t/m VI.
Home